Kort gezegd: als je hond net is overleden, hoef je niets te haasten. Leg hem op een rustige, koele plek, bel je dierenarts als je hulp wilt, en neem de tijd om afscheid te nemen. Daarna kies je tussen begraven, cremeren of het lichaam via de dierenarts laten ophalen. Pas in de dagen erna regel je de praktische dingen, zoals de chipregistratie en de hondenbelasting.
Dit artikel is voor de eerste uren en dagen. Het helpt je bij wat er geregeld moet worden, zodat je daarna ruimte hebt voor het afscheid zelf.
Wat doe je als je hond thuis is overleden?
Overlijdt je hond thuis, dan is het eerste moment vaak overweldigend. Een paar dingen die helpen:
- Leg je hond op een deken of handdoek, op een koele plek in huis, uit de zon en niet bij de verwarming.
- Bel je dierenarts als je twijfelt of hij echt is overleden, of als je hulp wilt bij wat er daarna moet gebeuren. Ook buiten de openingsuren is er meestal een spoednummer.
- Laat andere huisdieren, als je die hebt, rustig even bij hem komen. Veel mensen merken dat een andere hond of kat daardoor beter begrijpt dat hij er niet meer is.
- Neem de tijd voor je eigen afscheid. Je mag hem aaien, iets tegen hem zeggen of er even bij zitten.
Wacht niet te lang met beslissen wat er met het lichaam gebeurt. Bespreek met je dierenarts hoe lang je hond thuis kan blijven; dat hangt onder meer af van de temperatuur in huis.
En als je hond bij de dierenarts is ingeslapen?
Is je hond bij de dierenarts ingeslapen, dan vraagt de dierenarts meestal wat je met het lichaam wilt. Je hoeft dat niet op dat moment te weten. Veel praktijken kunnen je hond even bewaren, zodat je er thuis rustig over kunt nadenken. Je kunt ook vragen of je hem mee naar huis mag nemen, om daar afscheid te nemen of hem te begraven.
Twijfel je over het moment van inslapen zelf, bespreek dat dan altijd met je dierenarts. Die kent je hond en kan het beste inschatten wat goed voor hem is.
Begraven, cremeren of laten ophalen?
Er zijn vier gebruikelijke mogelijkheden. Er is geen goede of foute keuze: kies wat bij jullie past.
Begraven in je eigen tuin
In Nederland mag je je hond meestal in je eigen tuin begraven, als de grond van jou is en je hond niet aan een besmettelijke ziekte is overleden. Huur je je woning, dan mag het in de regel niet. Er wordt vaak een diepte van minimaal 75 centimeter aangehouden, zodat andere dieren het graf niet openmaken. Gemeenten kunnen eigen regels hebben, dus vraag het voor de zekerheid na bij je gemeente.
Een dierenbegraafplaats
Wil je een vaste plek die blijft, ook als je ooit verhuist, dan is een dierenbegraafplaats een mogelijkheid. Daar huur je een graf voor een bepaalde periode. Je dierenarts weet meestal welke begraafplaats in de buurt is.
Crematie
Bij een individuele crematie wordt je hond alleen gecremeerd en krijg je de as terug, bijvoorbeeld in een urn of om uit te strooien. Bij een collectieve crematie worden meerdere dieren samen gecremeerd en krijg je geen as terug. Veel dierenartsen regelen de crematie voor je; je kunt ook zelf contact opnemen met een dierencrematorium.
Via de dierenarts laten ophalen
Kies je niet voor begraven of crematie, dan kan de dierenarts het lichaam laten ophalen. Je krijgt dan niets terug. Voor sommige mensen is dat juist rustig: het afscheid is dan het moment bij de dierenarts.
Wat moet je regelen als je hond is overleden?
In de dagen erna zijn er een paar praktische dingen. Ze hoeven niet allemaal meteen:
- Chipregistratie: meld het overlijden bij de databank waar de chip van je hond staat geregistreerd. Welke dat is, staat op het registratiebewijs, of je dierenarts kan het opzoeken.
- Hondenbelasting: betaal je hondenbelasting, meld het dan bij je gemeente.
- Verzekering: heb je een dierenverzekering, zeg die dan op.
- Abonnementen en afspraken: denk aan een voerabonnement, de trimsalon, een uitlaatservice of een hondenschool.
Maak een lijstje en streep af wat gedaan is. Het is heel gewoon dat je hier een paar dagen voor nodig hebt.
Rouwen om je hond
Een hond is jarenlang elke dag om je heen: bij het opstaan, op de wandeling, aan je voeten op de bank. Dat hij er niet meer is, merk je juist in die gewone momenten. Verdriet om een hond kan net zo diep gaan als om een mens, en het duurt zo lang als het duurt.
Heb je kinderen, vertel ze dan eerlijk en in eenvoudige woorden wat er is gebeurd. Laat ze, als ze dat willen, meedoen met het afscheid: een tekening in het graf, een kaarsje, een foto ophangen. Heb je nog een andere hond, let dan in de weken erna wat extra op hem; ook dieren kunnen een maatje missen.
Een herinnering aan je hond
Na een tijdje willen veel mensen iets dat blijft. De halsband bewaren, een pootafdruk, een fotoboek van zijn leven of een plek in de tuin. Meer ideeën vind je in herinnering aan je overleden huisdier: 9 mooie ideeën.
Wij maken van een foto van je hond een tekening op papier, los of ingelijst, met zijn naam eronder. Dat kan ook van een oude foto, als je geen recente meer hebt. Wil je vrienden en familie laten weten dat hij er niet meer is, dan kan dat met een rouwkaart voor een huisdier. En op een moeilijke dag is Een lichtje voor … met zijn naam een klein, warm gebaar; teksten daarvoor staan bij teksten voor een herinneringskaarsje.
Veelgestelde vragen
Mag ik mijn hond in mijn eigen tuin begraven?
Meestal wel, als de grond van jou is en je hond niet aan een besmettelijke ziekte is overleden. Er wordt vaak een diepte van minimaal 75 centimeter aangehouden. Gemeenten kunnen eigen regels hebben, dus vraag het na bij je gemeente.
Hoe lang mag mijn overleden hond thuis blijven?
Leg je hond op een koele plek en beslis niet te laat wat er met het lichaam gebeurt. Hoe lang hij thuis kan blijven, hangt onder meer af van de temperatuur. Je dierenarts kan je daarbij helpen.
Wat is het verschil tussen een individuele en een collectieve crematie?
Bij een individuele crematie wordt je hond alleen gecremeerd en krijg je de as terug. Bij een collectieve crematie worden meerdere dieren samen gecremeerd en krijg je geen as terug.
Moet ik de chip van mijn overleden hond afmelden?
Meld het overlijden bij de databank waar de chip staat geregistreerd. Welke databank dat is, staat op het registratiebewijs, of je dierenarts kan het opzoeken.
Is het normaal dat ik zo verdrietig ben om mijn hond?
Ja. Een hond hoort jarenlang bij je dagelijks leven, en verdriet om hem kan net zo diep gaan als om een mens. Neem er de tijd voor.
